28 June 2017

Stichting Video Werkgroep Meatball

Stichting Video Werkgroep (kortweg Meatball, ontleend aan het eerste verhaal uit het eerste Comic Book van de Amerikaanse striptekenaar Robert Crumb), werd op 10 november 1972 in Den Haag opgericht. Initiatiefnemers waren Donald Jansen en Rien Hagen. Meatball was een onafhankelijke producent van video of film en televisieprogramma’s, een collectief, wat ook tot uitdrukking kwam in de beloning. Die was in het begin voor iedereen gelijk. De groep bestond uit een kleine vaste staf die zich bij de uitvoering van producties liet bijstaan door freelancers.

Eind 1971 was het nieuwe medium video op grote schaal bij de Nederlandse consument geïntroduceerd. In tegenstelling tot plannen van ontwikkelaars van de videomarkt voor consumenten, die klaar stonden om de wereld te overspoelen met voorbespeelde videocassettes, zocht Meatball naar andere toepassingsmogelijkheden. Video laten functioneren als alternatief, niet commercieel communicatiemiddel; als actiemiddel op zich, of als instrument voor sociale verandering. Videoproducties buiten de televisiemarkt om. Een voorbeeld hiervan is het programma Tour d’ellende uit 1979, gemaakt in opdracht van het Stedelijk Overleg Stadsvernieuwing uit Den Haag.
Voor dit doel werd een productiemethode gekozen waarbij het mogelijk was dat een opdrachtgever zelf, in samenwerking met Meatball mede de inhoud kon bepalen. (voorbeeld). Meatball kon worden ingehuurd voor het maken van de opname; de montage; het leveren van het scenario, de regie en voor de productie.
Opdrachtgevers waren de rijksoverheid, lokale overheden, instellingen op maatschappelijk of cultureel terrein of omroepen.
Bij de op eigen initiatief gestarte producties kwamen de makers en onderwerpen uit alle geledingen van de samenleving bijvoorbeeld: beeldende kunst, sociaal-maatschappelijk werk en het theater.

Vanaf 1972 maakte Meatball zo meer dan 200 producties waaronder vier Haagse drama’s:
Een beter leven (1979), Tuig (1981), Ik ben even weg (1982) en Huilend Beton (1983).

Vanaf ca. 1978 ging het aan het Noordeinde geopende Kijkhuis fungeren als distributiekanaal.